सर्वांगी विचारधन

*मैत्री* मैत्री हा वाचायला अगदी लहान वाटनारा पण आयुष्याला अर्थ देणारा महान शब्द...मैत्री ला नसतात बन्धने जाती, धर्म, वय,समाज, प्रान्त,भाषा,पैसा, संपती ईत्यादीं ची...मैत्री ही माणसाची मानसाशि, प्राण्याची प्राण्याशी इतकेच नव्हे तर निसर्गाशी एकांतवासाशि आणि पुस्तकांशी पण होते..मैत्री ची व्याख्या शब्दात तरी शक्य नाही...या शब्दाच सामर्थ्य इतके आहे...क्षितिजाच्या पल्याड... भाग्यवन्त असत्तात् ती माणसे ज्यांना खरे मित्र मिळतात.. माझ तर आयुष्य मित्रांनी आकार दिलेलआहे... जीवनाच्या प्रत्येक वाटेवर त्यांची सोबत,मला घडवन्यात मोलाची ठरली... असाच एक जीवलग मित्र्...राहुल कांबळे मैत्री च्या दुनियेतील सच्चा सम्राट ज्यानी अनेकांच्या मनावर राज्य मिळवन्याची दैवी शक्ति जनु जन्मजात मिळवली...या व्यक्तीच्या आयुष्यात आई वडीला नंतर सर्वात आधी येतात मित्र्....सर्वांच्या मदतीला धावून जाणारा..एक हाक दया तो हजर...वाट्टेल ती मदत सहकार्य करण्यास सदैव तत्पर.... आजच्या ऐहिक सुखाच्या  मागे धावणार्या जगात अशी माणुसकी जीवन्त ठेवनारि व् दिलदार मनाची माणसे फार थोडीच्...पूर्णपणे निस्वार्थ...कुठल्याही अपेक्षेवीणा मद...

*तू हवी..........* रणरणत्या उन्हामधे  सळसळत्या पानांमधे चकमकत्या चांदण्यात हृदयाच्या स्पंदनात... फनफनत्या तापामधे सुख-दुखाच्या जपामधे मित्रांच्या संगतिला वैर्यांच्या पंगतिला... अडखळत्या रत्यात निर्जन वस्त्यात गड़गड़त्या नभात सलसलत्या वेदनांत.. वृक्षांच्या छायेत अर्धांगिणीच्या मायेत् सहृदयी स्वभावात आठवणींच्या गावात ✍️ *अतुल एस. दुर्गे*

*बा भीमा ये पुन्हा* कसा लढला त्या आंधळ्या समाजाशी.. एकटा पुरुण उरला त्या धर्मांध गिधाडांशी.. कोणी नव्हतेच् मार्गदाते.. वाट दावायला पाठीशी.. सज्ज झाला ज्ञानाने.. भांडण्या तू सवर्णांशि... लय उपकार केलेस तू दिन दूबळ्या कवटाळुनी छातीशी... तू पहिलाच होतास भीमा ज्यांनी कुरुवाळले मायेच्या स्पर्शानि.. पानी नव्हतेच नशिबि अमृत पाजले विचारांनी.. आज विभागलो गटागटात शिरजोर झाले वैरी चहुबाजुनि... शिकार केलि रे तुझ्या पिलांची त्या लांडग्यांच्या कळपांनी.. तुझ्या रथाला तिथेच थांबविले... स्वार्थी झाले पोटापाण्याच्या प्रश्नांनी.. बुद्ध दिलास आम्हा तू पुढे जान्या स्वयंप्रकाशानि.. ये पुन्हा तू पुन्हा एकदा वाट पाहतो साश्रु नयनांनी.. *अतुल एस.दुर्गे*